Outra reforma laboral e os sindicatos do Reximen de paseo

Abarata o despedimento, crea novas modalidades de contratos lixo e dá máis facilidades para o descolgue dos Convenios por parte das empresas, ofrece facilidades para realizar despedimentos colectivos e, propón medidas de presión para que os traballadores enfermos non se dean de baixa e crea máis bonificacións para os empresarios, ademais promove novas normas para facilitar o despedimento do persoal laboral do sector público.

Tras o Decretazo do 30 de Decembro de 2011 no que se aprobou un drástico recorte do gasto público, a subida do IRPF, a conxelación do emprego público e o posterior e bochornoso acordo de CCOO, UXT e a CEOE de 25 de xaneiro de 2012, que estableceu que durante os próximos anos os traballadores continuaremos perdendo poder adquisitivo e que os empresarios terán moito máis poder para cambiar ao seu antollo as condicións laborais dos traballadores, sufrimos agora esta nova arremetida do Goberno contra os dereitos dos traballadores.

Reforma tras reforma, paso a paso, sen présa pero sen pausa, o gran capital e os monicreques que se turnan á fronte do Goberno para defender os seus intereses (González, Aznar, Zapatero, Rajoy) proseguen cos seus plans para desmantelar paulatinamente os escasos dereitos que aínda nos quedan aos traballadores.

Xa anunciaran que sería unha Reforma agresiva e efectivamente éo, esta reforma reduce a indemnización por despedimento dos contratos indefinidos de 45 días por ano e 42 mensualidades como máximo a 33 días por ano e 24 mensualidades, amplía as causas do despedimento obxectivo con indemnización de 20 días por ano, -as empresas poderán acollerse a esta modalidade simplemente alegando que levan tres trimestres consecutivos en situación negativa-. Establécese para as empresas de menos de 50 traballadores unha nova modalidade de contrato indefinido que ten un período de proba dun ano (durante o período de proba o empresario pódeche despedir sen ningunha indemnización e sen ter a necesidade de alegar ningunha causa), desregulariza o contrato a tempo parcial (permitirán que os traballadores a tempo parcial poidan dar horas extras), equiparan aos voitres das ETTs cos servizos públicos de Emprego, dáse maior poder aos empresarios para modificar as condicións laborais, poderán cambiar a xornada laboral e aplicar a mobilidade funcional, ata entre distintas categorías profesionais, facilita que os empresarios poidan descolgarse do acordado nos convenios colectivos, a prórroga automática dos convenios terá unha duración máxima de dous anos, facilítanse os despedimentos colectivos, as empresas xa non terán que ter autorización da Administración para realizar Es, os traballadores en paro que cobren prestacións terán que realizar traballos en beneficio da comunidade, as mutuas patronais terán máis poder para controlar e presionar aos traballadores que se dean de baixa, modifícase o sistema de formación para o emprego, establécense novas bonificacións á contratación para os empresarios; e como única contrapartida a toda esta batería de medidas contra os traballadores, prohibirase o encadenamiento indefinido de contratos temporais que recentemente aprobara o goberno de Zapatero.

En definitiva, é unha reforma que amplía e profunda as mesmas medidas fracasadas que viña aplicando o goberno de Zapatero. É un insulto á intelixencia pretender que nos creamos que abaratar e facilitar o despedimento pode crear emprego, ou que para frear a sangría do Paro o mellor é "redimensionar o sector público" despedindo a miles de traballadores laborais, ou que a mellor aposta pola calidade do emprego e a modernización da negociación colectiva sexa retroceder ao modelo de relacións laborais do século XIX.

Esta reforma non só non axudará a crear emprego senón que producirá máis paro, máis precariedade laboral, peores salarios, e unha salvaxe deterioración das condicións laborais. É unha reforma inxusta, inmoral e ilexítima que ataca frontalmente os máis elementais dereitos dos traballadores, xa que logo, desde CNT chamamos a todos os traballadores á rebelión e a loita contra esta nova agresión.

Secretaría de Prensa e Comunicación

A Galiña Azul privatizase en Betanzos e a CNT opina.

Nestes ultimos tempos escoitamos nos medios falar das escolas infantís "A Galiña Azul", escolas que van ser privatizadas polos actuáis gobernantes do PP na Xunta de Galicia. O BNG local ten sacado comunicados criticando a privatización das aínda non estreadas instalacións de Betanzos . E non lles falta razón, por suposto.

A Sección Sindical da CNT denuncia a situación:

É ben sabido que o persoal que traballa para a Xunta de Galicia a través do Consorcio Galego de Servizos de Igualdade e Benestar carece de convenio propio. A administración que xestiona entre outros servizos, á rede de escolas infantís Galiña Azul, négase a escoitar as nosas demandas mentras non deixa de esixir e reprimir. A xerencia do consorcio atenta constantemente contra a nosa intelixencia, facéndonos crer ao persoal e ás familias que estamos nunha rede pública de escolas, onde todas as persoas usuarias teñen os mesmos dereitos.

Mais a realidade depende do que entendamos por “público”. Se entendemos que os nosos impostos utilízanse para cuestións tan necesarias como a sanidade ou a educación, pensaremos entón que iso é algo que xa temos dabondo pagado. Volver a gastar cartos só pode chamarse RE-PAGO. Ademáis está o tema do control, pois quenes facemos funcionar os servizos temos moi pouca marxe para a súa xestión, e máis aínda se falamos dun sector educativo considerado meramente asistencial, ao que se lle nega a posibilidade de negociar un convenio, con decretazos a base de regulamentos internos que só responden a ordes vertidas por quenes están moi lonxe de coñecer de preto a cotidianiedade escolar, e que ademáis teñen outros intereses. Daquela, na realidade, non nos atopamos ante unha rede de escolas pública. Senón máis ben en pleno proceso de privatización e control total por parte do organismo autónomo (in)competente.

Mencionemos algúns puntos que describen esta situación:

A escola pública non é gratuita: as familias poden chegar a pagar bastante máis de 100€ ao mes para que os seus fillos e fillas poidan asisitir a unha escola da rede. Ademáis desta mensualidade segundo a renda, cada familia ten que desenbolsar entre 15 ou 20 euros en material funxible ao inicio do curso. Pero o consorcio fai un exercicio de presunción contínua sobre o número de escolas que aumentan a cifra de centros pertencentes á rede. Abre escolas sen parar, xa nin precisa convocar prazas públicas, tira de interinidade ou privatiza sacando a xestión a concurso; pero mentras tanto non dota de material ás xa existentes. Dende que as antigas galescolas, agora galiña azul, naceron hai uns anos, as escolas non sustituiron o material co que comezaron, por suposto non se compraron novidades, e algún outro, nunca o houbo. A pesares de que existe un currículo educativo que hai que cumprir, o persoal das escolas que somos na realidade quen traballa día a día coas crianzas e familias, temos o dilema de prantarnos por non poder realizar o noso traballo sen o material necesario, ou ben gastar do peto para que a escola siga en marcha. Dende xoguetes ata material de oficina, pasando por mobiliario, cámaras, batidora, teléfono, plastificadora, fotocopias, cubertos, e incluso afrontar económicamente os desperfectos.... As traballadoras facemos aportacións para que na escola falte o menos posible. Entón, se nós facemos funcionar o centro e mesmo o financiamos en parte, deberiamos ter unha marxe na xestión, na organización e na toma de decisións que nos afectan, moitísimo maior da que temos actualmente. Daquela as escolas serían máis públicas.

A falacia creada polo “estado de benestar” en torno á visión da escola como instrumento asistencial de conciliación da vida familiar e laboral, negando a importancia da educación durante os primeiros anos da infancia; está a desembocar nunha ruptura case total das relacións familiares e da vida privada : 1º porque os horarios dos centros dificultan a propia calidade de vida das persoas que traballan neles (como todas as empresas que ofertan amplitude de horarios en detrimento da vida privada dos traballadores); 2º porque por conciliar non se entenden só os casos lexítimos de reducción da xornada laboral en beneficio da vida familiar; senón que as escolas son utilizadas como ferramenta de “conciliación”, ou sexa, ter un lugar onde deixar aos fillos e fillas mentras se está no posto de traballo; obviando a relación educativa entre crianza, familia e escola. O abusivo sistema de producción capitalista necesita que as persoas teñamos xornadas laborais cada vez máis longas para que sigan a enriquecerse os darriba á nosa costa. Ao final, o que ocorre é que nais e pais pasan cada vez menos tempo cos seus fillos e fillas, e non é esaxerado dicir que nalgúns casos as crianzas pasan máis horas nas escolas que nas súas casas. Porque bañarse, cear e acostarse non son momentos suficientes para pasar con mamá e papá. Entón, fomentar horarios desmesurados nas escolas, poñendo uns límites de entrada e saída que pouco lle falta para ser un 24h, e por riba chamarlle a iso "a demanda", é querer quedar ben prestando un servizo que nós deberiamos ser as primeiras en desaconsellar. Todo isto para xerar un conformismo social ante a cada vez maior imposición do estado por sustituir ás familias no eido educativo. Pois hoxe en día vése con total normalidade o feito de escolarizar ás crianzas a unha idade cada vez máis temperá. Á presión sobre a muller para que "elixa" entre traballo e crianza, e á ausencia de presión sobre o home para que actúe coa corresponsabilidade que lle corresponde, súmase o incremento do nivel de vida, que da como resultado unha ficticia necesidade de delegar noutras persoas a educación dos nosos fillos e fillas, mentras a clase traballadora produce ilimitadamente. Sobre como a escola debe acompañar no proceso educativo ás familias, e non sustituilas, pois educar e escolarizar non significan a mesma cousa, debemos facer unha profunda reflexión para mudar as nosas prioridades.

O control do consorcio sobre as vidas alleas: os horarios que establece o RRI das escolas infantís para o tramo central da xornada (xantar/sestas ou recollida), están totalmente desvinculados da realidade familiar e escolar. Ademáis, teñen unha consecuencia negativa sobre os ritmos naturais das crianzas, que ven relegadas as súas necesidades máis básicas á estructura da vida adulta, entrando nunha espiral que perpetúa o arraigo dunha sociedade consumista que só sabe producir e non vivir.

Como se pode observar no documento do RRI se establecen uns horarios de comedor e sesta por idades (ARTIGO 25. HORARIOS E APERTURAS) :

establécense os seguintes horarios de recollida:

a) Usuarios/as sen servizo de comedor

a. 0-1 anos: 13.00 horas

b. 1-2 anos: 13.00 horas

c. 2-3 anos: 13.30 horas

Todo/a neno/a que permaneza na escola mais alá das horas sinaladas anteriormente, terá que xantar na escola.

b) Usuarios/as con servizo de comedor

a. 0-2 anos: 13.30 horas

b. 2-3 anos: 14.00 horas

Todas aquelas crianzas que permanezan na escola más ala do horario establecido terán que seguir coa organización educativa establecida na escola e que se corresponde co momento de descanso, polo que con carácter xeral, o horario de recollida das mesmas será a partir 15.30 horas.

Este texto, que nunca foi consensuado co persoal que vivimos o día a día na escola, nen coas familias, non ten sentido ningún; pois aparte de negar a necesidade natural de comer ou durmir (sobre todo nos bebés), pon un límite na liberdade de acceso ao centro das familias que en calquera momento quixeran recoller ás súas crianzas para estar con elas. Ademáis deste intento de control das vidas familiares,estes horarios absurdos conlevaron un impresionante aumento do números de nen@s que agora "teñen" que comer/durmir na escola. O efecto dominó continúa, pois a maior número de crianzas, peor atención educativa; como si as ratios increiblemente legais non foran xa o suficientemente imprudentes.

A escola convírtese neste tramo da xornada nun cárcere do que é imposible escapar e ao que é imposible acceder. Tal masificación implica un desgaste para o persoal ao cargo, e unha contínua frustración para as crianzas, que ademáis de estar lonxe da casa e da familia, agrúpanse amoreadas en espazos inadecuados para semellante número de persoas; vendo mermada a satisfacción das súas necesidades educativas e afectivas.

O mes de vacacións: O RRI establece que as crianzas deben disfrutar obrigatoriamente dun mes de vacacións, ata o de agora o marcaba a propia familia cos seus propios criterios. Neste curso 2011-2012, despois de finalizarse os trámites de solicitudes, matrículas e correspondentes horarios, o consorcio publica unha modificación do RRI que anuncia o peche das escolas en agosto (pto nº 2 do artigo 25). Consecuencias? Outra vez recaen no persoal, nas crianzas e nas familias, que tras organizar as súas vidas privadas, teñen a obriga de adecuar os seus horarios, vacacións e en definitiva, as súas vidas ás ordes do consorcio. Que vai a ocorrer con este anunciado peche? Pois que nenos e nenas que xa disfrutaron das súas vacacións noutro mes xunto as súas familias, que á súa vez, organizaron a súa vida laboral e privada en torno a ese mes de vacacións programado ou xa difrutado, se atopan agora con que a xunta non lles cubre o servizo durante un mes que teñen que traballar, buscar traballo ou que optan por compartir a educación do seu fillo ou filla coa escola, sen máis. A solución que ofrece o consorcio ante a repercusión que este peche conleva non foi negociar coa comunidade educativa con antelación, para evitar facer as cousas mal e a destempo, non. Como solución se lles ocorriu, que "nalgúns casos" pódese ofertar a apertura dunha escola que chaman "de agarda", sen establecer ningún tipo de criterio para a súa organización. Todo un tinglao sin garantías de ningún tipo, que basean na suposta demanda, e pasando pola obrigatoriedade de xustificar ceremonialmente a necesidade que as familias teñan de deixar ás súas crianzas na escola durante o mes de agosto, cousa que non tiveron que xustificar en abril, por exemplo. Non falemos das persoas que grazas ao marabilloso sistema económico que temos, carecen dun contrato que satisfaga as ansias burocráticas das intitucións. Consecuencias para as nenas e nenos? Pois que terán que asistir a unha escola diferente á que acuden o resto do curso. Espazos, nenos, nenas e profes diferentes ao seu redor; e logo o consorcio atrévese a defender a importancia do período de adaptación. Consecuencias para o persoal? Pois aparte de ter que trasladarse a outro centro de traballo que non é ao que accederon mediante oposición ou interinidade, acabouse poder elexir ou negociar o propio período vacacional.

Estes son os puntos máis polémicos do regulamento que rixe a rede de escolas, onde traballamos centos de persoas, que vemos negados os nosos dereitos a negociar un convenio que regule este ámbito concreto do sector educativo; pero que sen embargo somos coaccionadas, mediante un documento que pretende regular as nosas condicións laborais de xeito fraudulento.

Agora é noticia a privatización das escolas infantís, a saída á concurso da xestión dos novos centros xa é unha realidade; así como a amortización de postos de traballo noutros centros xa existentes. Mais o proceso privatizador comezou hai tempo: coa ausencia de convenio propio, coas condicións laborais marcadas a golpe de RRI ou chamada telefónica ás direccións das escolas, coa falta de recursos materiais , co retraso ou ausencia de substitucións, etc... Se isto pasa na escola pública dirixida pola administración da Xunta, ata onde pode chegar o recorte de dereitos que traerá consigo a arbitrariedade implícita nos intereses da xestión privada? Non é difícil imaxinar por onde poderán ir os tiros...

Ante esta situación, a CNT tomará as medidas necesarias para porlle fin a esta dictadura á que somos sometidas.

Grecia no corazón.

Comunicado dos integrantes da marcha a Atenas, actualmente en Grecia

Reproducimos integramente este comunicado (en castelán) recibido dun integrante da marcha.


"Los medios de comunicación internacionales han hablado de la noche pasada en Grecia. Han hablado de fuego, de caos, de violencia...

Hablan de las 100.000 personas congregadas en syntagma, pero no de las 200.000 que realmente había ni de las 300.000 que no pudieron llegar a la plaza porque las calles y el metro estaban bloqueadas por la policía.
No han hablado de como la policía provoco el inicio de los disturbios a las 17:00 arrojando gases lacrimógenos, indiscriminadamente por toda la Plaza Syntagma, dispersando a los manifestantes por todo el centro de Atenas, para que no molestaran frente al parlamento.
Los medios han hablado de destrucción indiscrimanada, han hecho correr el rumor de que la biblioteca nacional de Atenas ardía en llamas. Falso.
Han ardido bancos, cafeterías y tiendas, franquicias de las industrias multimillionarias que han llevado a Grecia a esta situación, los medios hablan de jovenes antisistema, pero no hablan de mujeres y hombres ancianos con sus máscaras anti-gas mostrando su apoyo durante horas golpeando ritmicamente las verjas de los bancos y multinacionales con manos y pies, silbando y gritando en apoyo a las primeras líneas que resistían los embites de los antidisturbios en calles llenas de lacrimógenos y fuegos, aplaudiendo al ver las llamas en Alpha Bank y Eurobank.
Hablan de que la Violencia no arreglará la situación en Grecia, pero no hablan de la asamblea inter-barrios que se celebró la pasada semana en la Universidad de Pantios, no hablan de que la ocupación de la Universidad de Nomiki tenía como objetivo ser un lugar de intercambio y debate entre los distintos movimientos griegos, no hablan sobre los comedores libres y mercados de intercambio que se realizan semanalmente en los barrios.
Lo que no dirán los medios, es que tras la última expropiación masiva en un supermercado, y la distribución de lo alimentos en un barrio obrero de Salónica, las viejas decían que no habían llegado a tiempo, que volviéramos a entrar, y aunque por el momento ellas no entren, saben donde está su gente.
Lo que no dirán es que mientras caminábamos por un barrio obrero, en una pequeña manifestación lejos del centro, la gente asomaba a los balcones alzando el puño, y la manifestación multiplicó su afluencia, la gente bajaba de sus casas, se sumaba, las viejas asomadas aplaudían, los viejos... Joder, los viejos cantaban himnos, no entendía ni papa pero no os imagináis, nos os hacéis idea, y eso no lo dirán los medios, pero ya lo decimos nosotrxs.
Aquí, en Atenas, saben que no están solos, que toda Europa sigue el mismo camino, lo que no saben es que estamos haciendo el resto de Europa... si estamos haciendo algo el resto de Europa.

No estamos viendo solo el presente de Grecia, estamos viendo nuestro futuro."

Atenas 13-2-2012

A Cara Oculta da Crise prepara a súa segunda conferencia

A CNT de Betanzos prepara xa a segunda das conferencias dentro do ciclo A Cara Oculta da Crise que comenzou o pasado mes de Xaneiro coa charla de Xoan Doldán "O Cenit do Petroleo". Desta volta, a invitada será Carmen Freire, actual Secretaria Xeral do Sindicato Labrego Galego (S.L.G).

A Soberanía Alimentaria é un dos conceptos introducidos por Vía Campesina no Cumio Mundial de Alimentación (Roma 1996) da Organización Mundial para a Aliementación e a Agricultura (FAO) .

"Enténdese como a facultade de cada país para definir as súas propias políticas agrarias e alimentarias de acordo con obxectivos de desenvolvemento sostible e seguridade alimentaria. Esto implica a protección do mercado doméstico contra os produtos excedentarios que se venden máis baratos no mercado internacional, e contra a práctica do dumping (venta por debaixo dos custes de produción).

Este novo concepto, constitúe una ruptura con relación á organización actual dos mercados agrícolas posta en práctica pola OMC. En contraste á seguridad alimentaria definida pola FAO, que se centra na dispoñibilidade de alimentos, a soberanía alimentar incide tamén na importancia do modo de produción dos alimentos e a súa orixe. Resalta a relación que ten a importación de alimentos baratos no debilitamento de produción e poboación agraria locais."

Venres 24 de Febreiro

Salón Azul do Liceo de Betanzos

20:00 horas

A Soberanía Alimentaria como alternativa política para o século XXI.

Carmen Freire

ICEACSA e a politica de Conciliación familiar

"ICEACSA Consultores, ha recibido el certificado efr empresa otorgado por la Fundación Másfamilia. A través de este certificado, la fundación reconoce a la compañía como “Empresa Familiarmente Responsable” verificando que sus políticas e iniciativas son apropiadas para asegurar la conciliación y la igualdad entre sus empleados"

http://www.iceacsa.com/es/sala-de-prensa

ICEACSA empresa que presume de asesorar proxectos e Dirección de Obras por 4.000 M de €, ven de despedir nos pasados días a todas as mulleres empregadas no Dep. de Medio Ambiente. O despedio como non podía ser doutra maneira pretende ser de 20 días/ ano, xa que segundo comentan, a empresa pasa por dificlutades.

Non deixa de ser curioso, que trás a petición de reducción de xornada por maternidade, unha empresa "familiarmente responsable" decida despedir por "causas obxetivas" ao 100% das mulleres deste departamento.

A CNT, enterada destas prácticas, vai iniciar os trámites de asesoramento e denuncia destos despedimentos.

ICACSA, empresa ben relacionada  no mundo das obras públicas e das Institucións, terá enfrente o traballo sindical da CNT.

Continuará....

Celabrada a primeira charla do Ciclo "A Cara oculta da crise"

Con grande afluencia de público, a CNT de Betanzos ven de realizar a primeira das charlas "O cenit do Petroleo" do ciclo que baixo o nome de "A cara oculta da crise" vanse celebrar nos próximos meses nesta vila.

Xoan Doldan, economista e experto nas relacións das enerxías coa economía, explicounos con detalle, o estado actual da explotación e consumo do petroleo no mundo, e das máis que posibles consecuencias que van ter na economía mundial a perda da capacidade do uso da fonte máis importante actual, como é o petroleo,na industria e sobre todo no transporte.

Nas preguntas fináis feitas polo público asistente, quedou demostrado, que no sistema capitalista actual non hai posibilidade de solución, ainda intentando modificar as enerxías actuáis por outras alternativas, e que precisamos de profundos cambios políticos se queremos evitar un colapso de fontes de enerxía que vai deixar ainda máis empobrecidos a importantes partes da poboación.

Desde a CNT de Betanzos agradecemos enormemente a presencia de Xoan Doldán entre nós. Tanto na conferencia onde demostrou a súa capacidade comunicativa, como no trato máis persoal, deixounos a todos moi satisfeitos e agardamos poder contar con él en novas ocasións.

Vigo.Sábado 28. Manifestación.

Ante as gravísimas agresións contra clase traballadora perpetradas polos poderes políticos e económicos, a CNT-Galiza chama a manifestarse este sábado 28 de Xaneiro polas rúas de Vigo. Agora mais que nunca é precisa unha resposta contundente na rúa aos recortes en materia económica e social que padecemos, por unha banda; e á vergoñenta actuación de quen vende os nosos dereitos por un puñado de euros, é dicir, os sindicatos "maioritarios".

 A manifestación é o dia 28 de Xaneiro, ás 12 horas, dende a Praza da Independencia.Vigo.

Furia Libertaria: Primeiro Mitin da CNT en 1977

As raices ecoloxicas da crise: O Cenit do petroleo

Ciclo de Conferencias: A Cara Oculta da Crise

A Cara Oculta da Crise (Reflexións máis aló dos medios de comunicación de masas). Con este nome, a CNT de Betanzos inicia un ciclo de conferencias públicas que pretenden analizar desde diferentes puntos de vista, a crise ecónomica actual.

A crise enerxética, a crise financieira, o decrecemento, os recortes sociáis etc serán os temas que trataremos a través de expertos en diferentes areas.

 ¿Temos que apretarnos o cinturón para sair da crise? A crise ¿afecta por igual a todos os países e a a todas as clases sociais? ¿Pensamos que nos contan toda a verdade? ¿Quén toma as decisións e porqué o fai? ¿que podemos esperar no medio e longo prazo? ...

E sobre todo: ¿Que podemos facer nós?

Primeira charla: “As raíces ecolóxicas da crise: o cenit do petróleo”

A cargo de Xoan Doldán, Profesor titular de Economía Aplicada na USC, ex director xeral do INEGA (Instituto Enerxético de Galicia), Membro de “Véspera de nada”.- Asociación por unha Galiza sen petróleo-.

VENRES 27 DE XANEIRO, ás 20.horas, 

SALÓN AZUL DO LICEO. BETANZOS.

Proximos cambios (de forma e de fondo)

Levabamos máis de 15 días sen publicar nada. Eso non quere dicir que non estiveramos a traballar. Todo o contrario. En realidade Betanzos Libertario estaba meditando dos profundos cambios que vai ter neste 2012. Nos próximos días imoslle dar un lavado de cara a este blog. Cambiaremos o seu formato e publicaremos interesantes novas que se van producir na nosa vila. O Sindicato mudou o seu comité, e os novos integrantes veñen con novas forzas e ideas.

O equipo de redación desta páxina vai contar con novos integrantes, e Betanzos Libertario vaise  converter no referente obrigado para seguer as Conferencias organizadas pola CNT local, conferencias das que daremos conta nos próximos días.

Gracias por ser un visitante desta páxina. Esperamos continuar sendo do teu interés.

Estudios. Revista de Pensamento Libertario

http://www.cnt.es/sites/default/files/Estudios-1.pdf

ESTUDIOS pretende ser algo más que una revista al uso, con este proyecto CNT quiere situar sus propuestas en el contexto del siglo XXI, asumir las tareas de un momento histórico de mutaciones profundas y decisivas tanto en las formas y desarrollo del sistema de poder como entre las clases preteridas. Los cambios objetivos y subjetivos en este inicio de siglo han de ser estudiados y comprendidos si se pretende la transformación social pues conocer la realidad es la condición previa para poder modificarla.

ESTUDIOS desea ser un vehículo que permita el desarrollo y divulgación de análisis y reflexiones sobre la realidad social de calidad, ajena al aparato académico pero sujeta a unos principios de investigación suficientemente acreditados y rigurosos, conscientes de que la acción política ha de ser alimentada de la conciencia antes de que de ningún otro elemento. Desea ser también, según nuestros principios, un instrumento para la autogestión del saber, para situar el análisis de lo real fuera de las cátedras universitarias siempre controladas por el poder económico y político recuperando la creatividad del pensamiento libertario y definiendo las tareas del presente. ESTUDIOS es el compromiso moral de quienes mantienen su conviccion en el pensamiento anarquista.

ESTUDIOS reivindica la libertad de la conciencia como un instrumento necesario de transformación social y regeneración moral. El fin principal que persigue ESTUDIOS es disipar la ilusión sobre la que se ejerce el poder político. Liberar a la conciencia del engaño y ofrecer razones para que se perciban en su más encarnizada crudeza todos los mecanismos que utiliza el Estado para pervertir, someter y esclavizar a la población.

ESTUDIOS se propone publicar todos aquellos trabajos que realicen un análisis o reflexión fundamentados sobre los problemas de nuestra época como propugna el pensamiento anarquista y defiendan propuestas teóricas que ayuden a restablecer la conciencia del ejercicio de la libertad individual y colectiva como el medio más efectivo para promover la insumisión y la desobediencia. Deseamos ser un espacio abierto al debate y la controversia, no aspiramos a establecer un pensamiento monolítico sino a favorecer la reflexión individual y colectiva, la libre discusión y la discrepancia de las ideas dentro de un contexto no antagonista, es decir, dentro de la aspiración común a una sociedad libre, autogobernada, autogestionada, sin Estado ni capitalismo.

Este proyecto pretende ser también una llamada a todos y todas las comprometidas con la tarea de la transformación social a aportar estudios, investigaciones, análisis y reflexiones de calidad que amplíen nuestra influencia social y rompan la división entre quienes piensan y quienes hacen pues la no especialización es el fundamental principio de una sociedad libre con el que nos sentimos comprometidos y comprometidas.

ESTUDIOS surge como un espacio teórico de reflexión libertaria que exponga la inmensa impostura política en la que se asientan las estructuras del poder. Nuestro fin es hacer ver, mantener y alentar la esperanza en los ideales del pensamiento libertario.

http://www.cnt.es/estudios/estudios-1-2011-revista-de-pensamiento-libertario

Caixa de Resistencia Folga en EULEN-ABB

¿ Por qué e importante este conflicto da CNT contra ABB e Adecco?

Por que os compañeiros levan máis de un mes de folga contra duas importantes empresas que cren actuar por riba dos dereitos fundamentáis dos traballadores.

Por que demostrará que os conflictos levados pola CNT, largos e duros moitas veces, teñen un obextivo claro e irrenunciable: A Victoria

Por que non é un conflicto nin dos 34 traballadores, nin das 34 familias, nin da CNT de Córdoba. E un conflicto de toda a CNT.

Necesitamos a solidariedade para poder ganar esta folga indefinida en defensa dos  postos de traballo.

Colabora coa caixa de resistencia:

CajaSur: 2024-0172-16-3300017355

Todo o conflicto a través da páxina da CNT de Córdoba

Novo Comité Local na CNT de Betanzos

Na asemblea extraordinaria  do pasado luns, a CNT de Betanzos  tomou a decisión de renovar o Comité Local e de darlle un novo pulo ao anarcosindicalismo na comarca. A composición do novo comité quedou composta por 4 membros.

Xosé del Río (Sec. Xeral e de Organización).

Jorge Quintián (Tesoureiro).

Pepe Valverde (Sec. Acción Social).

Suso García (Sec. Acción Sindical).

Os afiliados/as que non teñan domiciliada a sua cota, e que prefiren continuar pagando en caixa, terán que facelo os Luns ou os Venres entre 19 e 21 horas. Do mesmo xeito, todas as consultas laboráis que sexan urxentes  teñen que contactar co telefono 699.582.005 ou pasar polo local nas permanencias de Xuridica (Luns e Venres de 19 a 21 horas).

Formase a Sección Sindical da CNT na Xunta de Galicia

Vense de formar nestes días, a Sección Sindical da CNT na Xunta de Galicia. No acto de presentación da mesma no edificio de San Caetano, Pablo Paz, delegado da Sección, explicou o programa xeral da CNT, a sua alternativa ante os recortes, e as propostas cara aos outros sindicatos da Xunta para fomentar e retomar as asembleas xeráis de traballadores.

Desde Betanzos Libertario facemos un chamamentos á xente de Betanzos e da Comarca que traballan en calqueira das Consellerías da Xunta, ou das empresas dependentes das mesmas, a que tomen contacto con esta nova e importante sección da CNT, ben no correo cnt.sancaetano@xunta.es, ben nos correos das federacións locáis e por suposto no sindicato de Betanzos e Comarca betanzos@cntgaliza.org.

.